ชิ้นส่วนกระจกขนาดจิ๋วแบบดิจิตอล

DMD ทำขึ้นบนแผ่นชิพ โดยบรรจุกระจกขนาดจิ๋วจำนวน 800 ถึง 1 ล้านชิ้น ประกอบขึ้น 3 ชั้น มีช่องว่าง 2 ช่อง ทำให้กระจกเอียงได้ +10 กับ -10 องศา

ภาพชิ้นส่วนต่างๆของ DMD
เมื่อให้สัญญาณทางไฟฟ้ากับ แอสเดรดอิเล็กโตรด (address electrodes) จะทำให้กระจกเอียงไปมาได้ 2 มุม ขึ้นอยู่กับสัญญาณดิจิตอลว่า อยู่ในสถานะเปิดหรือปิด

กระจกสองแผ่นบน DMD ตัวหนึ่งอยู่สถานะเปิด
อีกตัวหนึ่งอยู่ในสถานะปิด
แสงถูกฉายลงไปใน DMD กระทบเข้ากับกระจกที่อยู่ในสถานะ เปิด "on" แสงจะสะท้อนผ่านเข้าไปในเลนส์ และจอ แต่ถ้าแสงกระทบเข้ากับกระจกที่อยู่ในสถานะ ปิด "off" แสงจะสะท้อนเบนออกจากเลนส์ไปยังตัวดูดกลืนแสง (light absorber) กระจกแต่ละแผ่นเคลื่อนที่อิสระจากกัน กระจกแผ่นหนึ่งใช้สัญญาณควบคุมตัวหนึ่ง

ต้นกำเนิดแสงกระทบเข้ากับกระจกขนาดจิ๋ว 3 แผ่น กระจกด้านขวาและซ้าย อยู่ในสถานะ เปิด สะท้อนแสงผ่านเลนส์ไปยังจอเกิดเป็นจุดแสงเล็กๆ 2 จุดบนฉาก ส่วนกระจกกลางเอียงอยู่ในสถานะ ปิด และสะท้อนแสงเบนไปยังตัวดูดกลืนแสง จึงไม่ได้ผ่านไปที่เลนส์ไม่มีจุดแสงบนฉาก
ภาพแต่ละเฟรมของภาพยนตร์จะถูกแยกออกเป็นแม่สี 3 สี คือ สีแดง น้ำเงิน และเขียว โดยเปลี่ยนเป็นสํญญาณดิจิตอล ควบคุมกระจกจำนวน 1,310.000 แผ่น และใช้วงล้อฟิลเตอร์ 3 สีหมุนกั้นอยู่ระหว่างแสง และ DMD เราสามารถควบคุมเวลาที่จุดแสงจุดหนึ่งจะสว่างขึ้น นั่นหมายความว่าเราควบคุมปริมาณของแสงและความเข้มได้โดยใช้ระบบวงล้อฟิลเตอร์ เกิดเป็นภาพสีธรรมชาติขึ้นบนจอ

ส่องแสงสีขาวผ่านล้อฟิลเตอร์ ซึ่งประกอบขึ้นจากฟิลเตอรสีแดง เขียว และน้ำเงิน สัญญาณดิจิตอลของวีดีโอควบคุม กระจกทุกบานให้อยู่ในสถานะ เปิดหรือ ปิด เกิดเป็นจุดแสงมากมายขึ้นบนจอ ผสมกันเป็นภาพที่สวยงามขึ้น

ภาพดิจิตอลที่เกิดจาก DMD แทบไม่มีรอยต่อเกิดขึ้นในภาพเลย เพราะว่ากระจกมีขนาด 10-6 เมตร ภาพที่ได้จึงมีความละเอียดมาแทบไม่เห็นจุดเมื่อมองในระยะไกล

ภาพถ่ายตาของนกแก้วในระยะใกล้ ภาพ A ได้จากโปรเจกเตอร์แบบ LCD ส่วน ภาพ B ได้จากเทคโนโลยี DMD

ที่มา http://www.rmutphysics.com/charud/howstuffwork/howstuff1/projection-tv/projection-tvthai5.htm